Donderdag, 23 mei, 2013. Pempti, 23 Mayos, 2013.
Harde windstoten vandaag, tot 35 knopen… Te bot of te zot.
Vertrek naar Malta wordt zaterdag of zondag. We liggen verwaaid hier in Chania.
Bovendien verwachten we vandaag een nieuwe alternator, zodat onze accu’s naar behoren kunnen worden opgeladen zonder gebruik te maken van motor dan wel generator…
Vandaar dat we vandaag nog een relaxt dagje hebben.
Wasje draaien, ruimen, bimini weer eens vast zetten i.v.m. de windvlagen, enz.
Later in de middag richting Carrefour gewandeld voor nog wat boodschappen.
Aperitief bij onze buren, Aad en Peter, de Hagenezen. Gezellige jongens.
Na het aperitief heb ik ze uitgenodigd op het eten. Weer eens wat anders dan uit eten.
Creatief koken, want ik had er niet speciaal op gerekend. Peter bleef bij de buren aan boord. Rijst, verse groentes, tomaten, feta, auberginesalade, worst en speklapjes.
Smaakte ronduit lekker, scheepse kost… Wijntje erbij uiteraard.
Daarna Nespressootjes en digestiefjes : Metaxa, een grieks drankje…
Ging er goed in bij de heren… Het was erg gezellig. Veel gelachen.
Peter was tenminste niet meer te porren voor de afwas. Heb ik maar alleen gedaan…
Een goede nachtrust volgt waarschijnlijk…
Kalynichta.

Woensdag, 22 mei, 2013. Tetarti, 22 Mayos, 2013.
Heerlijk geslapen. We hoeven niet al te vroeg op te staan. We hoeven eigenlijk niks.
Vandaag wordt er een nieuwe dynamo ingebouwd en
kunnen we weer vooruit met de Windsurf…
De plannen liggen klaar, ook het plan van aanpak van de overtocht van Kreta naar Malta.
We krijgen dan een heel nieuw gedeelte van onze reis, want we nemen definitief afscheid van Turkije en Griekenland en komen westelijker van de Mediterrannee…. We zullen dan tevens bekende aanloophavens tegenkomen, om te beginnen met de marina op Malta.
Allemaal leuke vooruitzichten. We kunnen haast niet wachten om de trossen los te gooien.
‘s Morgens het stadje nog eens ingewandeld. De smalle straatjes zijn erg leuk.
Even pinnen. What happened ? De pinautomaat gaf geen geld nadat ik alles had ingevoerd.
Bij navraag in een winkel (want het info telefoonnummer deed het niet), bleek het geregeld voor te komen, dat de automaat leeg was…. Maar ja, hoe weet je nu, dat het bedrag niet is afgeschreven ? Dat moet je dus controleren op je bankaccount. Peter maar eens gebeld.
Gelukkig was er niks afgeschreven…
Diverse souvenirs gekocht. Teveel leuke dingetjes. Allemaal handcraft…
Teruggewandeld en van Peter te horen gekregen dat de dynamo pas morgen komt.
Het apparaat moest uit Athene komen en zat niet bij de zending van vandaag…. @&€)(@
Ons geduld wordt aardig op de proef gesteld. Alles gaat ook hier op z’n Grieks…
Oké, we liggen hier erg gezellig aan de stadskade, dus zullen we maar vertrouwen hebben.
Vandaag zullen we langs de Port Police gaan om in te checken. Ook dat is hier een ondoorzichtig systeem. Als de autoriteiten zin hebben, dan moet je komen inchecken, anders niet. Maar wij houden van stempels, dan zijn we meteen te goeder trouw. Tenslotte tappen we hier ook electriciteit en water van hun….
Lunch op het terras van Kapitein Zepos. Hier zijn we al 3x geweest. Leuk terras. De ober van 32 jaar vertelde ons dat hij hier 7 maanden per jaar werkt, 7 dagen in de week, en ook nog eens tot laat in de avond…. Salarissen vallen tegen en in de winter zit hij thuis….
Hij wil graag een gezin, dus kinderen, maar dat wordt op deze manier tegengehouden.
Flinke wandeling gemaakt naar het strand verderop. Het tussenliggende gebied is gepaard met veel achterstallig onderhoud. Inclusief een onderkomen zwembad. Echt zonde.
De zandstranden zagen er goed uit. Erg leuk met van die rotsen in het water.
Op de boot wat geslapen, maar ook gelezen.
Op een gegeven moment kwam er een bekende boot : de Wetdream van Aad en Peter…
De Hagenezen. We hadden hun niet verwacht, maar ja wij liggen hier al een paar dagen.
Toch een leuk weerzien. Zij hadden een behoorlijk stuk moeten motoren (geen wind) met Aad achter het stuurwiel want hun stuurautomaat was kapot. Vermoeiend om zelf koers te houden…. Het was hun gelukt. Hun boot kon precies naast die van ons inparkeren.
‘s Avonds een hapje eten op een terras en op tijd te kooi… Kalynichta

Dinsdag, 21 mei, 2013. Triti, 21 Mayos, 2013.
Goed geslapen met de airco erbij. Geen horecageluiden, geen gepraat om ons heen, rust…
Bij een buurboot werd er diesel getankt. Er kwam zo’n tankauto aangereden op de kade, zodat wij ook besloten om onze Windsurf af te laten tanken.
Vandaag wordt de alternator ofwel de dynamo gerepareerd.
Daarvoor moeten ze het apparaat loskoppelen en op de werkplaats op een testbank nakijken. Na verloop van tijd kregen we ‘bad news and good news’ te horen.
De bad news was dat de dynamo niet meer te fixen was.
De good news was dat de monteur eenzelfde nieuwe dynamo gevonden had, en dat hij dus gewoon vervangen kon worden. We hadden al zo’n vermoeden…
Morgen wordt alles gefixt en kunnen we weer mijlen vreten…
In mijn eentje Chania verkend. Gewoon je eigen laten verdwalen in de smalle straatjes van het oude stadje. Snuffelen in leuke winkeltjes. Nog een zomerjurkje gescoord en nieuwe slippers van Crocs. Met Peter erbij was dat vast niet gelukt…
Later in de middag met Peter de andere kant van het stadje ontdekt. Vaak kom je toeristen tegen op zoek naar hun hotelletje, guesthouse of apartementje. In de smalle straatjes met die moeilijk leesbare namen is dat moeilijk te vinden.
We zagen een Turkse hamam. Apart dat je dat hier op Kreta tegenkomt.
Peter heeft een massage genomen en voor mij was er een pedicure/manicure. Heerlijk.
Misschien toch nog een hamam behandeling later…
Bootwaarts en even op het voordek gezeten.
‘s Avonds eten in een gezellige Griekse taveerne. Voor Peter zwaardvis en voor mij rabbit.
Rode wijn erbij en als appetizer dakos. Dat zijn geroosterde broodjes met een tomaten smeersel en feta kaas verkruimeld erover heen.
We hebben heerlijk gezeten aldaar, een zwoele avond.
Nog een nederlands stel gesproken, die voor een weekje geboekt hebben op Kreta om te onthaasten. In Nederland is het erg slecht weer, dus zij waren blij met deze mooie week.
Op de boot nog even buiten gezeten en heel wat mensen langs zien wandelen.
Gezellige avond, naar de boot, dit berichtje dichten en te kooi. Kalynichta.

Maandag, 20 mei 2013. Deftera, 20 Mayos, 2013.
Rustige dag vandaag, althans we gaan niet uit varen.
We blijven vast aan de gezellige stadskade van Chania. De plannen zijn om donderdag af te varen naar Malta. Onze eerste vrij lange tocht van dit jaar. Dat verdient een goede voorbereiding, een en ander is afhankelijk van een goede ‘weerwindow’ voor 4 dagen… Morgen worden er nog wat kogellagers vervangen van de alternator ofwel de omvormer van de boot. Zodra je medezeilers spreekt, dan zeggen ze in koor :
Koop een boot en het kost je je brood. Of je koopt een boot en je werkt er je dood.
Het hoort er allemaal bij. Veel onderhoud aan allerhande onderdelen. Met name aan de techniek van de boot.
Vannacht heerlijk geslapen. Voor het eerst dit jaar met de airco aan. We willen de horeca geluiden niet binnenkrijgen, dus alle luiken dicht en de boot hermetisch afgesloten.
Heel in de verte hoorden we nog wel wat, maar door het zachte gezoem van de airco vielen we als blokken in slaap.
‘s Morgens hebben we onze belgische buren uitgezwaaid ( hun boot, een tweemaster, is een Hans Christiaan ontwerp uit het jaar 1980) en hun vrienden van boot Karma (een Dufour).
Leuke vlotte luitjes. Zij gaan richting Oost, dus we zullen ze niet meer tegenkomen.
De rest van de dag niet veel ondernomen. Een brood gebakken, een wasje gedraaid en skypen met het thuisfront. Je bent op afstand, maar op deze manier ook weer niet.
Het Congo boek verder gelezen. Erge taferelen onder de bevolking, de
Hutu’s en de Tutsi’s. Zijn geen mensen meer… Gewoon mekaar uitmoorden, afslachten.
Hoe moet dat ooit weer goed worden ? Het boek houdt je in de greep, want je wil weten hoe deze ellende eindigt….
In de zon was het gewoon té warm, nu al. We hebben het witte zeil weer over de bimini gespannen, zodat het de ergste warmte buitenhoudt i.p.v. onder de zonneluifel.
Boek lezen in de schaduw… We moeten nog wennen aan hoge temperaturen. Volgens berichten van het thuisfront is het bar en boos wat het weer betreft. Af en toe een uitschieter, maar dan is het weer bewolkt en regent het met zo’n 13 graden…
Zonde van die mooie lange weekenden, die zo letterlijk in het water vallen.
Peter ging garnalen klaarmaken, met knoflook, ui en diverse kruiden erbij.
Geserveerd met rijstnoedels, hele dunne sliertjes. Erg lekker.
‘s Avonds passagieren, zoals de meeste toeristen doen. De lange kade afwandelen en door de oude stad. Smalle straatjes met galerietjes, kleine hotelletjes, gezellige terrasjes, enz.
Er is genoeg drukte, maar nog geen topdrukte. Veel terrassen zijn nog half leeg.
Uitbaters doen hun uiterste best om mensen binnen te praten. Al is het maar voor koffie…
We hebben er een keer ja op gezegd. Een lekkere espresso en even mensen kijken…
Bootwaarts, lampje aan, en naar de loungemuziek luisteren tegenover ons.
Welterusten, kalynichta.

Zondag, 19 mei, 2013. Kyriaki, 19 Mayos, 2013.
Vanmorgen al om 07.00 anker opgehaald en de baai Bali rustig uitgevaren. Er was al een vissersbootje in de weer met zijn netten, dus die hebben we flink de ruimte gegeven. We hebben geen zin in een visnet in de schroef.
Gladde zee, wordt vast geen zeilen vandaag. De motor zal het moeten doen.
Tot 14.00 uur langs de kust van Noord-Kreta gevaren.
Terwijl ontbijtje, koffieën, lezen en sunburn op ons vissersstoeltje van 2€…
Zo kwamen we aan in het plaatsje Chania, dat vroeger de hoofdstad van Kreta was. Een langgerekt stadje in een hele grote baai gelegen.
Leuke invaart. Altijd verrassend waar je terecht komt.
We hadden een mooie aanlegplaats…. Bij de zeilboot van het Ned./Belgische paar waar we in Rhodos ook naast lagen….Ook de zeilerswereld is klein…
Gezellig aan de stadskade, maar we kregen al snel te horen dat het ‘s avonds behoorlijk lawaaierig kan zijn met al die horeca voor je neus. Het toerisme is ook toegenomen dit weekend, hoewel vliegtuigen op Iraklion niet konden landen vorige week vanwege teveel wind (Bft. 9).
Deze moesten uitwijken naar Chania. Dat gaf een drukte van belang.
Boot nogmaals afgespoeld met de waterslang. Her en der toch nog zand en nu ook zout.
Afwas en wat ruimwerk. Even een wandeling gemaakt en de eerste indrukken van Chania in ons opgenomen. Door het stadje en rondom de haven gewandeld.
Chania heeft veel historie en werd eeuwen terug geregeerd door Romeinen, Byzantijnen, Venetianen, Genuezen, Turken en Egyptenaren.
Tijdens WO II kwam er een invasie van het Duitse leger. De Slag om Kreta werd een feit en duurde 10 dagen. Duizenden Duitsers landden met hun parachute hier in Chania. 4 jaar werd Kreta bezet, maar de inwoners boden goede weerstand, zodat de bezetters zich overgaven in 1945.
Er vielen veel slachtoffers…
Het is een warme dag vandaag, dus gaan we met onze stoeltjes op het voordek zitten. Lekker lezen. Het boek Congo leest goed. Ongelofelijk wat die Mobutu aan zelfverrijking heeft gedaan, terwijl zijn volk armoede had en te hard moesten werken voor hun gezinnen. Het land heeft tot op de dag van vandaag nog de erfenissen van het foute regime van deze corrupte president. Komt het ooit goed ? Een heel andere wereld, een wrede wereld.
Een lekkere douche genomen en eens kijken of we ergens wat kunnen gaan eten. Moeilijk kiezen, teveel gezellige terrassen.
Een souvlaki genomen (spies met diverse stukjes vlees) en vooraf een gegrilde aubergine met groentevulling en feta. Erg lekker.
Op de boot dit berichtje geschreven en op 5m afstand ‘genoten’ van de loungemuziek van het terras tegenover ons….
We zijn benieuwd of ze inderdaad tot 05.00 uur doorgaan…
Welterusten, kalynichta.

Zaterdag, 18 mei 2013. Savvato, 18 Mayos, 2013.
Een heel andere dag dan gisteren…
Om 07.00 uur een hoop gestommel op het dek bovenop onze hut…
Peter was al in de weer met de waterslang om al het stof en saharazand weg te spuiten. De boot zag er niet uit. Vannacht had het geregend met onweer erbij.
De weerkaarten nog eens ingezien en besloten om te vertrekken richting West Kreta.
Het was pas half 9, maar de omstandigheden waren goed, dus trossen los !
Waar we zullen eindigen, dat weten we nog niet. Kreta is een behoorlijk langgerekt eiland, we denken zo’n 250 km lang. Het eerste gedeelte was helemaal bezeild. Een heerlijke ruime wind tot 23 knoopjes uit Zuid.
Met alleen de genua op, hadden we een SOG van 7 knopen.
Heerlijk om de dag mee te starten. Dat hadden we gisteren niet gedacht en de voorspellingen hadden het ook niet aangegeven…
Toen we de Kaap Ioánnis gingen ronden, kregen we een aandewindse koers. Eerst uit Zuid, uit Oost, uit West. Steeds moesten we de zeilvoering aanpassen, want de wind draaide bij het leven. Niet erg, dit is pas zeilen ! En dat kun je verwachten bij kapen.
Ook beducht zijn op valwinden e.d. Het was best een stoer tochtje. We werden goed ingeslingerd. Maar later zakte de wind weg, de vlag zakte ook als een pier in elkaar.
Motor aan dan maar, helaas. Het ging net zo goed, jammer.
Onderweg de boot kunnen afzemen. Er zat nog behoorlijk wat Saharazand op de relingen en raampjes en zo. Je kreeg het er soms moeilijk af. Pff, workout…
Boterhammetjes gemaakt en een glas melk voor Peter en een potje thee voor mij.
Zo zagen we de kustlijn van Kreta aan ons voorbijtrekken. Veelal kale kliffen met af en toe een verdwaald dorpje.
We besloten om de hoofdstad Iraklion voorbij te varen en een ankerbaaitje op te gaan zoeken. In de richting van Chania. Lekker rustig.
De inham met baaitje heet Bali, grappig. Anker uitgegooid. We lagen er helemaal alleen. Om ons heen wel wat vertier van strandgangers en zwemmers.
Een Mythos biertje voor de kapitein, koken, muziekje en rustig soezen op de deining van het water. Er stond een lichte swell in deze baai.
Eerste keer dit jaar dat we ankeren. Wat zullen we lekker slapen…
Kalynichta.

Vrijdag, 17 mei, 2013. Paraskevi, 17 Mayos, 2013.
Storm op Kreta !
Vannacht slecht geslapen. Het waaide ineens heel erg hard. We dachten dat we wel vroeg konden vertrekken vanmorgen om naar West-Kreta te gaan, naar Gouvres of naar Iraklion. Maar na inzage van de weerkaarten en op internet, hebben we moeten besluiten om niet uit te varen… Maar goed ook want gaandeweg de ochtend kregen we Bft. 9 om onze mast heen. Dat wil zeggen tot 45 knopen wind uit Zuid. Ook nog eens precies op de haveningang. No way, dat we weggaan hier. Zou onverstandig zijn….
Het gaf een hoop gefluit en gegier om alle masten heen. Meteen kwam iedereen in aktie met springen zetten en extra lijnen. Ook wij hebben een extra spring gezet en losse spullen naar binnengehaald. We hebben zelfs onze bimini vastgetakeld. Stel voor dat het frame losschiet en dat het zonnescherm wegwaait…. In de verte zagen we de golven over de kademuur heen komen. Witte koppen op het zee oppervlak. Zomaar ineens.
De voorspellingen klopten wel een beetje, maar zoveel Bft was toch niet aangegeven.
We zijn blij dat we de uitstap naar Santorini woensdag hebben gedaan en niet vandaag. Die fastferry is vandaag vast niet uitgevaren…Zie dan maar eens je centen terug te krijgen…
Nee, we liggen hier voorlopig goed.
Gisteren waren er 2 nederlandse boten binnengekomen en wat blijkt ?? Het zal toch niet waar zijn ? Peter en Aad uit Den Haag. Wat een toeval… Erg leuk. Kunnen we vandaag mee afspreken. Praatje gemaakt en hun uitgenodigd op de koffie. Zij hadden panne met de impeller en met hun stuurautomaat en … Steeds 10 liter water onderin hun boot… Waar komt dat toch vandaan ? Moeilijk om de oorzaak te vinden. Wij hebben hun in ieder geval kunnen helpen met het uitlenen van een grote sleutel om de kielbouten mee aan te draaien.
Vanavond met vieren uit eten. Dan horen we of zij het euvel hebben kunnen verhelpen.
Een lekkere salade lunch klaargemaakt en in de kajuit opgegeten. Buiten waait het eten van je bord… Vanaf 14.30 uur ging de wind liggen voor 1,5 uur en werd het tijdelijk een stuk rustiger.
Ruimwerk, mailbox legen, lezen en routeplanningen maken.
We krijgen een strak schema met lange overtochten. Daarbij moeten we rekening houden met ‘slecht weer periodes’, zodat we ruimte hebben om te kunnen uitvaren.
Soms een dag eerder, soms een dag later.
Net zoals vandaag hebben we een dag vertraging. Hopelijk wordt morgen alles beter, maar de voorspellingen zijn zondag a.s…. Voor het rustigere weer. We zullen zien.
In ieder geval gaan we nog een gezellige avond tegemoet met Peter en Aad, twee gezellige Haagse jongens met stoere zeilverhalen. Bij een leuke Griekse taveerne aan het diepe meer van Agios Nikolaos gegeten. Toch buiten, want de temperatuur is ook ‘s avonds gewoonweg warm, zo’n 25 graden. Nog steeds veel wind, dat wel.
De lamskoteletjes waren heerlijk. Een griekse salade erbij en veel gezellige praatjes.
Mooie avond ondanks de wind. Bij Peter en Aad aan boord nog koffiën en daarna maffen.
Misschien morgen erg vroeg opstaan om te vertrekken. Eerst weersites nakijken weer, want de weersomstandigheden zijn zeer wisselvallig….
Welterusten, kalynichta.

Donderdag 16 mei, 2013. Pempti, 16 Mayos, 2013.
Vandaag bootdag. Geen uitstapjes. Even bijkomen van Santorini.
Dat was echt een mooi eiland. Een mediterrane architectuur. Blauw met wit.
Huishoudelijke karweitjes gedaan en monteurs over de vloer, die onze doorgebrande oplader van de accu’s kwamen monteren.
Kennelijk hadden de Turkse werklieden van de werf van Marmaris verkeerde aansluitingen gemaakt, zodat de bekabeling was doorgebrand en dat zodoende de accu’s niet voldoende werden opgeladen.
De Griekse electricien was een wat oudere man met 40 jaar ervaring. Hij zei de hele tijd : trust me, trust me, 40 years experience…. Toch ondertussen Contest in Medemblik opgebeld om de bouwtekening van deze bekabeling op te vragen. Er zijn diverse kleuren kabels die dus goed gemonteerd moeten zitten volgens tekening.
De Griek vond de tekening meteen het bewijs dat hij gelijk had. Wij haalden opgelucht adem en hadden meteen “trust” in deze man.
Na verschillende testen zagen we dat de accu’s werden opgeladen. Hopelijk zijn deze problemen nu uit de wereld… Dit akkefietje kost toch nog €250……
Na afloop wasmachientje aangezet en een brood gebakken.
Daarna in gevecht met een groot zeil, de halfwinder zogezegd. Deze moest nodig opnieuw opgevouwen worden, zodat ie goed uit zijn zak omhooggehesen kan worden, zodra dat nodig is. Een heel karwei, want het is me een lap. Er stond nu geen wind in de haven, dus was het redelijk goed te doen.
Weerkaartjes bekeken. Want vanmiddag was de wind aan gaan wakkeren tot wel 25 knopen. Kijken hoe de rest van deze week eruit ziet.
We gaan morgen vertrekken naar de andere kant van Kreta. Afhankelijk van het weer en van de wind, want alleen maar motoren hebben we geen zin in.
Aan het einde van de middag weer naar de LidL. Nu we nog even ons autootje hebben…
Nog meer waterflessen ingeslagen en andere houdbare spullen. Auto ingeleverd…
Voor vanavond eten ingekocht. Soep en broodbeleg. Gerookte zalm en salade .
Eigengebakken brood erbij. Lekker.
Skype, telefoontjes, dit berichtje en bed in…

Woensdag 15 mei, 2013. Carsamba, 15 Mayos, 2013.
Met onze Fiat Panda al heel vroeg op pad. Om 06:30
uur naar Iraklion gereden om aldaar met een Fast Ferry naar Santorini te gaan. Met de Windsurf had ook gekund, maar de wind is ongunstig en de overtocht naar het zuidelijkste eiland van de Cycladen kost zeker een dag varen. Zo’n Ferry is wel zo relaxt en snel. Peter kon op zijn Iphone zien dat zo’n Ferry wel 50 km per uur vaart. Flinke motoren en hekgolven. Aankomst zal 11.15 uur zijn.
Grote boot, een luchtverontreinger, relatief weinig mensen.
Verschillende fotootjes geschoten tijdens de afvaart.
Een kort afscheid van het eiland Kreta, dat bij de Dodekanesos eilandengroep behoort.
Santorini, een vulkanisch eiland, dat bij de Cycladen behoort.
Door de vulkanische uitbarsting in 1425 v.C. kreeg het eiland zijn halvemaansvorm.
De Venetianen veroverden het eiland in de 13de eeuw en noemden het Santorini. Daarvoor heette het eiland Thira ofwel Fira. Nu is dat de naam van de hoofdstad.
In 1956 is er een verwoestende aardbeving geweest. Veel is herbouwd.
Er zijn mooie blauwe koepelkerken te zien en grotwoningen (skaftá).
Het bijzondere karakter van het eiland is, dat de talrijke witte huisjes, kerkjes enz. bovenop de overgebleven kliffen zijn gebouwd. En dat geeft weer spectaculaire uitzichten.
We zijn benieuwd en laten ons graag rondleiden door een gids. Lekker toeristisch. Wij sluiten ons aan bij de Engels dan wel Duitssprekende gids. Er zijn ook Fransen en Russen.
Na een snelle tocht (van bijna 50 km per uur) met de Golden Braze kwamen we aan in Athinos, alwaar diverse bussen klaarstonden. Allereerst reden we zigzag door het gebergte naar het stadje Oía in het uiterste Noorden. We kwamen daarbij ook door het smalste gedeelte van het eiland, alwaar je zowel links als rechts over de zee kon kijken.
Onderweg vele wijnranken, want op Santorini wordt veel wijn gemaakt. Later bleek dat de prijzen navenant waren. Veel te duur, voor 10€ had je alleen maar een tafelwijn…
Oía vonden we het allermooiste stadje met zijn smalle straatjes, kerkjes en huisjes waarin veel winkeltjes en horeca gehuisvest was. Spectaculaire uitzichten over de caldera van Santorini. (Caldera is krater) Het is onvoorstelbaar dat er zoveel land is weggevaagd door de enorme vulkaanuitbarsting van 1425 v.C. In het midden van de caldera liggen nog 3 aktieve vulkanische kegels, namelijk Néa Kaméni, Palaía Kaméni en Aspro Nisi.
In Oía hebben we op een leuk terrasje geluncht. Niet bij de bustoeristen..
Een Griekse salde en een bruchetta met zalm. Genoten van de sfeer ook.
Teruggewandeld door de leuke witte straatjes en de bus in voor de volgende bestemming. Namelijk de hoofdstad Thíra of Fíra. Er loopt een heel lang keienpad naar beneden.
Daar ligt een vissershaventje. Als je terug wilt lopen, dan kan dat ook met een ezeltje. Er loopt tevens een kabelbaan. De haven voor pleziervaart ligt aan de andere kant.
Er was helaas geen tijd voor de kabelbaan, of een wandeltocht over het kiezelpad.
We bleven fijn in het centrum om te passagieren. Daarna de bus in voor een laatste stop bij het lavastrand van Kamarí. Menigeen ging het water in. Wij hebben een terrasje opgezocht aan het zwarte lavastrand van het eiland. Steeds met een flinke zon erbij en een stralende hemel. Steekt erg goed af bij al die witte huisjes en het zwarte zand.
Maar ook zo aan het einde van de middag als de zon wat ging zakken, dan kreeg je mooie schaduweffekten tegen de bergwanden aan. Het leek gewoon op de Grand Canyon.
Teveel foto’s gemaakt. Straks maar even sorteren.
Met de bus weer zigzaggend het gebergte af langs afgronden en via smalle wegen. Allemaal zonder problemen, complimenten voor de buschauffeur..
Het was een hele leuke verrassende dag. Zeer de moeite waard.
Terug naar Kreta met de Golden Braze…
Iedereen was voldaan en moe, dus werd er veel geslapen. Voorspoedige reis.
In Iraklion nog wat gegeten op een terras en met ons autootje naar Agio Nikolaos.
Het was een mooie lange dag. Welterusten.

Dinsdag, 14 mei, 2013. Triti, 14 Mayos, 2013.
Sightseeing day.
Deze keer naar de hoofdstad van Kreta, namelijk Iraklion ofwel Heraklion.
Toch nog zo’n 40 minuten rijden over de autoweg die gedeeltelijk langs de kust loopt.
Vreemde rijstijlen van de Grieken. Op 2-baans wegen wordt op een baan rustig ingehaald over doorgetrokken strepen.
Drukte in de hoofdstad. Ons autootje in een parkeergarage laten zetten. Gewoon stoppen bij de entree, en een mannetje parkeert hem wel voor jpu. Achteraf betalen.
Uphill het centrum ingegaan. Straks kunnen we dan rustig downhill afdalen.
Meteen drukte overal, weer heel anders dan de plaatsen die we tot nu toe aangedaan hebben. We hebben een kerk bezocht en het centrum afgestruind. De 16de eeuwse Bembo fontein bekeken en diverse pleinen. Veel horeca, dat druk bezocht werd door jongeren. Allemaal café frappa of alfredo. Koffiën en later een lunch. Gyros, proberen maar.
Ineens liepen we langs een kapper. Peter liet zich scheren en ik kreeg een knipbeurt….
In de middag langs de marina gereden. Was niet groot, maar wel helemaal vol met bootjes, voornamelijk vissersbootjes. De Marina ligt voor een Ventiaans Fort.
‘s Middags zijn we naar een andere bezienswaardigheid van Kreta gegaan, namelijk Knossos. Een paleizen complex van 1900 v.C. Historici hebben het gehele complex opnieuw in kaart gebracht, zodat we hedentendage een goed beeld hebben van de omvang van Het paleis. Een en ander is ook gerestaureerd. Veel muurschilderingen. Rode pilaren.
Meteen kwamen er allerlei gidsen op ons af, die ons wilden rondleiden. Daar waren we niet op voorbereid, dus hadden we er ook geen zin in. Het kwam ook meteen erg commercieel over…. Met onze eigen documentatie krijgen we ook wel een goed beeld…
Na een uur of zo hielden we het voor gezien. De paleizen zijn zo gedateerd, dat alle uitleg bij de rondleidingen veronderstellingen zijn. Nergens staat aangetekend hoe het precies was geweest. Alleen de muurschilderingen geven een beeld van het leven van weleer.
Bootwaarts. Zeker een uur gereden.
Het eiland Kreta is echt groot. 8360 km2.
Nederland is bijna 4 x zo groot, IJsselmeer meegerekend.
Vlakbij ons stadje, Agios Nikolaos, weer boodschappen gedaan. Dit keer bij een LiddL.
Een hele fijne winkel. Met in ieder geval herkenbare spullen. Ook vaak in het engels of duits
Dus ook weer broodmeel ingeslagen voor de langere tochten. Nog meer watercontainers. En er was meer keuze aan ham e.d. Ook hier zag de groente afdeling er keurig verzorgd uit.
Bootwaarts en niet meer weggeweest.
Pizza met een salade. En heerlijke wijn. Een souvenir nog uit Albaniê, een Cobo uit 2009.
Na de afwas heeft Peter mijn haren weer eens geverfd. Hij kan het echt heel goed !
Alle grijze uitgroei is er weer uit gelukkig. We kunnen er weer tegen.
‘s Avonds internet, lezen enz.
Welterusten. Kalynichta.